مغز انسان حاوی بيش از ۱۰ بيليون سلول عصبی ‌(nerve cells) يا نورون (neuron) است. بطور متوسط هر نورون بوسيله حدود ۱۰.۰۰۰ سيناپس به نورونهای اطراف خود متصل شده است. اين ساختار شبکه ای نورونهای مغز يک ساختار پردازش موازی اطلاعات بسيار گسترده را ايجاد می کند. (در برابر يک کامپيوتر شخصی که با استفاده از يک پردازنده تکی می خواهد همه چيز را پردازش کند.)

در مجموع با اينکه هر يک از سلولهای مغز انسان با فرکانسی در حدود ۱۰۰هرتز کار می کنند و پردازنده های کامپيوتری با سرعتهايی در حدود مگاهرتز کار می کنند٬ بازهم پردازنده های ساخت بشر در مقايسه با مغز انسان از توانايی های پايينی برخوردازند.

از ويژگی های چشمگير شبکه عصبی مغز می توان به موارد ذيل اشاره نمود:

۱-  خرابی آبرومندانه: در اين سيستمها ميزان خرابی خروجی سيستم بستگی مستقيم به ميزان آسيب وارده به سيستم عصبی دارد و آسيب به قسمتی از مغز مانع از اشکال در عملکرد کل آن نمی شود.

۲- امکان يادگيری و تجربه کردن: بهبود عملکرد خودش با استفاده از تجربيات بدست آمده.

۳- انجام محاسبات سنگين بسيار زياد بصورت موازی

۴- پشتيبان هوشمندی و خودآگاهی فرد است.

در نهايت شبکه های عصبی مصنوعی با تقليد از شبکه های عصبی واقعی سعی در تقليد از عملکرد مغز انسان دارد.