آيا بشر قادر خواهد بود موجودى هوشمند همانند خود به وجود آورد؟ آيا زمانى فرا خواهد رسيد كه روبات‏ها به خانه ما رفت‏وآمد كنند؛ كنار ما بنشينند و با ما به تبادل نظر بپردازند؟
چه زمانى رؤياى روبات‏ها به حقيقت خواهد پيوست؟
شايد سؤالاتى اين چنين را بتوان زمينه‏ساز ظهور دانشى نوين، با عنوان هوش مصنوعى دانست. نخستين جرقه‏هاى هوش مصنوعى به سال‏هاى بعد از جنگ جهانى دوم باز مى‏گردد. زمانى كه آلن تورينگ در سال 1950م. آزمايشى مبنى بر اين كه آيا ماشين قادر است با فرآيندهاى مغز انسان رقابت نمايد، مطرح كرد. سال 1960م. با روى كار آمدن برنامه‏هاى بازى شطرنج و ساخت اولين روبات‏ها و استفاده از زبان‏هاى برنامه‏نويسى در اروپا و آمريكا، تحقيقات در زمينه هوش مصنوعى به جنبه‏هاى‏انسانى نزديك‏تر شد.اما هوش مصنوعى چيست و هوشمندى به چه معناست؟
به زبانى ساده، هوش مصنوعى، دانش ساختن ماشين‏ها يا برنامه‏هاى هوشمند است. هوش مصنوعى، شاخه‏اى از علم كامپيوتر است و در واقع تلفيقى از سه فناورى و گرايش مطرح؛ يعنى شبكه‏هاى عصبى، سيستم‏هاى استدلال فازى و الگوريتم تكاملى مى‏باشد.
شبكه‏هاى عصبى، تقليدى از سيستم فيزيكى و عصبى انسان است. سيستم فازى، الگويى از تفكر و الگوريتم‏هاى تكاملى، برداشتى از نحوه بقا و انطباق موجودات با طبيعت است.
اما آلن تورينگ، هوشمندى را به گونه‏اى ديگر تعريف كرده است. وى با انجام آزمايشى كه سال‏ها بعد با نام «تست تورينگ» مشهور شد و بيشتر همانند يك بازى بود، توانست روشى براى تشخيص هوشمندى ماشين ارائه دهد.
فرض كنيد شما در آزمايش تورينگ شركت كرده‏ايد. در اين صورت، بايستى در يك سوى يك ديوار حايل قرار گيريد؛ به گونه‏اى كه تنها از طريق يك دستگاه تله‏تايپ (بدون استفاده از صوت)، با شخصى كه در آن سوى ديوار قرار دارد و هويت او براى شما مشخص نيست، قادر به برقرارى ارتباط باشيد.
در مدت زمان انجام آزمايش، ميان شما و آن شخص مكالماتى صورت مى‏گيرد. حال اگر پس از انجام آزمايش به شما گفته شود شخصى كه در آن سوى ديوار قرار داشته و به سؤالات شما پاسخ مى‏داده، يك ماشين بوده است، در آن صورت، ماشين مورد نظر، يك ماشين هوشمند خواهد بود؛ اما چنانچه در طول انجام آزمايش، به مصنوعى بودن آن پى ببريد، مطابق ديدگاه تورينگ، ماشين، هوشمند نيست.

دریافت مقاله کامل Artificial Intelligence and Robotics